Helaas zijn het niet voor iedereen warme en gezellige dagen .Laat ons ook even denken aan al de mensen die in het ziekenhuis moesten blijven en aan degenen die afscheid moesten nemen ! In augustus kregen we deze lieve brief van mama Caroline ,een getuigenis van pijn en afscheid nemen maar ook van hoop en vooral van heel veel liefde .

Dag lieve mensen van Zonnedekens en Poekie,

Eind oktober vorig jaar kreeg onze kleine Elise in Intensieve Zorgen van UZ Gent een Zonnedekentje en een Poekie-hondje cadeau.
Ze was toen 2 maand oud en we hadden net verschrikkelijk nieuws te verwerken gekregen.
We vonden de 2 geschenkjes een prachtig gebaar, en het gaf ons toch ook een beetje het gevoel dat we er niet alleen voor stonden…
Gedurende 11 weken ziekenhuis hebben die 2 nooit van haar zijde geweken!!
Het Zonnedekentje is in de daaropvolgende maanden zo vaak gebruikt thuis en op pad dat het al serieus wat sleet vertoont.

5 weken geleden hebben we onze kleine meid moeten laten gaan… Ze was net 10 maand geworden.
Niet geheel onverwacht gezien het zware neurologische syndroom waaraan ze leed, maar toch blijft het moment onverwacht…
Ook tijdens die laatste ziekenhuisopname ontbraken haar dekentje en Poekietje niet!
Maar wie denkt dat het dekentje nu haar nut heeft verloren, heeft het goed mis! In de afgelopen weken is het een belangrijk knuffelobject gebleken voor papa en mezelf. Het is onlosmakelijk verbonden met het leven en lijden van Elise. Op die manier hebben we toch het gevoel dat we ons Eliseke nog even kunnen vasthouden.
Hopelijk kunnen we Poekietje een nieuw leven geven bij een zusje of broertje van Elise…

Bedankt!!!


Deel dit met je vriendenShare on FacebookTweet about this on TwitterPin on PinterestShare on Google+Email this to someone

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *